Załącznik
Nr III/28/12/2008
Sejmiku Województwa Śląskiego
z dnia 24 września 2008 roku

Pani Urszula Urbanowicz złożyła w dniu 05 marca 2008 roku skargę na Zarząd Województwa Śląskiego dotyczącą odwołania jej ze stanowiska Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu (Uchwała Zarządu Województwa Śląskiego nr 220/135/III/2008 z dnia 12 lutego 2008 roku). Skarga została przekazana Komisji Rewizyjnej Sejmiku Województwa Śląskiego celem jej rozpatrzenia.
Komisja Rewizyjna zajmowała się skargą kolejno na następujących posiedzeniach: dn. 26 marca 2008 roku, dn. 23 kwietnia 2008 roku, dn. 14 maja 2008 roku, dn. 23 września 2008 roku. Komisja wystąpiła do Zarządu Województwa Śląskiego o udzielenie wyjaśnień w ww. sprawie.
Komisja Rewizyjna, po wnikliwym przeanalizowaniu na posiedzeniu w dniu 23 września 2008 roku wyjaśnień udzielonych przez Marszałka Województwa, nie stwierdziła uchybień Zarządu Województwa Śląskiego wobec skarżącej.
Skarga dotyczyła odwołania Pani Urszuli Urbanowicz ze stanowiska Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu.
Zarząd Województwa Śląskiego zdecydował o odwołaniu Pani Urszuli Urbanowicz ze stanowiska Dyrektora w wyniku dokonanej oceny jej pracy na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w trybie art. 70 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy. Zgodnie z tym przepisem pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie – niezwłocznie lub w określonym terminie – odwołany przez organ, który go powołał. Brak opinii Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu nie stanowi w tym przypadku uchybienia. Sąd Najwyższy wyrokiem III PK 23/2004 uznał, że można odwołać kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, pomimo że rada społeczna nie zajęła merytorycznego stanowiska, gdyż obowiązek uprzedniej konsultacji z radą nie ma waloru normatywnego. Zdaniem Sądu art. 46 pkt 1 lit e ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie stanowi lex specialis w stosunku do art. 69 Kodeksu pracy, dotyczącego trybu postępowania w procesie rozwiązywania umów o pracę zawartych na podstawie powołania. Przepis ten nie jest bowiem adresowany do zarządu województwa, co oznacza, że nie został przewidziany obowiązek organu odwołującego do zwrócenia się o opinię. Nie można więc z tego przepisu wywodzić, że odwołanie kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej ma nastąpić w określonym trybie, w którym wymagana jest opinia rady społecznej tego zakładu.
Odnosząc się do samego procesu odwołania Pani Urszuli Urbanowicz ze stanowiska Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu to Zarząd Województwa Śląskiego podjął w tej sprawie decyzję w dniu 12 lutego 2008 roku w późnych godzinach popołudniowych i nie można było się skontaktować z Panią Urszulą Urbanowicz w celu powiadomienia jej o odwołaniu. W dniu 13 lutego 2008 roku Pani Urszuli Urbanowicz przedstawiła zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby w okresie od 11 do 18 lutego 2008 roku. Z tego względu, akt odwołania Pani Urszuli Urbanowicz ze stanowiska Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu został wysłany listem poleconym za dowodem doręczenia, na adres domowy, jak również do Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu (faksem) w dniu 14 lutego 2008 roku. Najpoważniejszym zarzutem będącym podstawą odwołania Pani Urszuli Urbanowicz było niezgodne z przepisami przeniesienie oddziałów z budynku przy ul. 3 Maja 33 do budynku przy ul. Medyków. Pani Urszula Urbanowicz błędnie zwróciła się do Wojewody Śląskiego o zgodę na dyslokację oddziałów. Wojewoda nie był organem właściwym do podejmowania tego typu decyzji, na co wskazał w piśmie z dnia 10 sierpnia 2007 roku (PS.IV.0717/82/07). Wojewoda wskazał również w ww. piśmie właściwy tryb postępowania. Pani Urszula Urbanowicz zignorowała pismo Wojewody i bez porozumienia z organem założycielskim podjęła decyzję o dyslokacji oddziałów. Nie powiadomiła również podmiotu, który utworzył zakład, do którego w istocie należy decyzja w przedmiotowej sprawie. Z pisma Wicemarszałka Województwa Śląskiego z dnia 9 sierpnia 2007 roku wynika, że o zdarzeniu dowiedział się z mediów i telefonicznie, po fakcie. Kolejnym pismem z dnia 23 sierpnia 2007 roku Marszałek powtórnie zobowiązał Panią Urszulę Urbanowicz do uporządkowania struktury Szpitala zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Oddziały nie zostały jednak przemieszczone do pierwotnych pomieszczeń. Dyrektor jednostki powinien wiedzieć, że zmiana lokalizacji to nie tylko problem samej ewakuacji, ale również spełniania przez pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej wymagań rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 roku w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. 
Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny sprawy należy uznać skargę za bezzasadną.