załącznik do uchwały
Sejmiku Województwa Śląskiego
Nr II/47/15/2006
z dnia 24 kwietnia 2006 roku

Oświadczenie Sejmiku Województwa Śląskiego 
dotyczące sytuacji dochodowej właścicieli gospodarstw rolnych

W latach 1989- 2004 zaszły niekorzystne zmiany we władaniu ziemią, wymuszone decyzjami politycznymi: likwidacja PGR-ów i powstanie na ich bazie 8252 gospodarstw wielkoobszarowych, uwłaszczenie kadry kierowniczej przy pozostawieniu pracowników tych PRG-ów na pastwę losu.
Po okresie względnej stabilizacji rynków rolnych po wejściu Polski do struktur Unii Europejskiej oraz przeminięciu euforii związanej z dopłatami bezpośrednimi na rynkach rolnych, które miały przestawiać polską wieś na poziom europejski a w rezultacie nastąpiło:
•	Utrata płynności finansowej wielu gospodarstw o wysokim stopniu specjalizacji i dużych pod względem skali produkcji, na skutek gwałtownego spadku cen trzody chlewnej, co w konsekwencji może prowadzić do ich upadku. 
•	Niewystarczające limity kwoty mlecznej dla gospodarstw, które w ostatnich latach zainwestowały w nowoczesne obory i urządzenia do produkcji mleczarskiej nie rzadko z zaangażowaniem kredytów, do których stosowano dopłaty ze środków publicznych. 
•	Obniżenie limitu produkcji cukru i wielkości produkcji buraka cukrowego w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, co spowodowało obniżenie dochodu rolników.
•	Brak systemowych rozwiązań zabezpieczających rekompensatę milionowych strat wysokospecjalizowanych producentów żywca drobiowego w związku z zagrożeniem ptasią grypą.
•	Zmniejszenie powierzchni zasiewów o 24% w porównaniu do 1990 roku, z 14,2 miliona hektarów do 10,8 miliona, w tym zbóż o 13%, ziemniaków o 57%, pogłowie bydła spadło o 45% z 10,0 do 5,5 mln. sztuk.
Produkcja mięsa wołowego spadła aż o 65% z 652 do 231 tys. ton .
Produkcja mleka w 1990 roku wynosiła 15,4 mld l ograniczona została limitem mlecznym do 8,5 mld l.
Nastąpił gwałtowny spadek produkcji owoców miękkich.
Dochody rolników wynoszą zaledwie 40% dochodów osób pracujących poza rolnictwem.
Wszystko to sprawia, że Polska będąca kiedyś producentem i eksporterem żywności staje się jej importerem.
Konieczna jest intensyfikacja działań na rzecz zrównoważonego rozwoju wsi, tak aby zapobiec nasilającym się zjawiskom bankructw gospodarstw rolnych oraz zagranicznej tułaczce młodzieżowej w poszukiwaniu chleba.
Naszym przekonaniem niezbędna jest renegocjacja warunków akcesyjnych, w sferze szeroko pojętego rolnictwa. Nie można pozwolić na półkolonialne traktowanie nowych państw członkowskich oraz przerzucanie na nie poważnej części kosztów europejskiego kryzysu gospodarczego. 
Z niepokojem i rozczarowaniem obserwujemy służalcze stanowisko niektórych polskich europarlamentarzystów, zamiast stanowczej postawy w sprawach Narodu Polskiego. 
Przynależność do Unii Europejskiej traktujemy jako równo partnerskie wzajemne stosunki umożliwiające zrównoważony rozwój wszystkich krajów członkowskich, dlatego też zwracamy się do Pana Premiera o podjęcie konkretnych działań przywracających wsi należne jej miejsce w polskiej gospodarce, gwarantujące jej obywatelom bezpieczeństwo żywnościowe, które dzisiaj na skutek prowadzonej polityki rolnej katastrofalnie tracimy.
Zaniepokojeni tą sytuacją i pełni obaw co do dalszego rozwoju sytuacji na obszarach wiejskich regionu, domagamy się podjęcia działań, które pozwolą na stabilizację produkcji rolniczej, wytyczenia jasnej perspektywy dla producentów rolnych, którzy angażują środki własne i publiczne w rozwój gospodarstw rolnych oraz stabilizowania rynków żywnościowych, strategicznych dla bezpieczeństwa żywnościowego kraju na wypadek sytuacji nadzwyczajnej z jaką mamy do czynienia w przypadku ptasiej grypy.